نحوه محاسبه مالیات حقوق پنج میلیون تومان

پرسش

سلام خسته نباشید حقوق دریافتی من ماهی۵میلیون است پایه حقوقم۲۶۵۰۰۰۰است میشه بگید چه قدر مالیات بهش میخوره ممنون

Rate this question
در حال پیشرفت 0
ناشناس 52 سال 1400/7/22 0:00:00 1 پاسخ 16 بازدیدها 0

پاسخ ( ۱ )

  1. برای محاسبه دقیق مالیات حقوق می بایست اطلاعات بیش تری در اختیار می گذاشتید.

    حقوق شما در لیست بیمه چقدر می باشد ؟

    مابه التفاوت پایه حقوق و مجموع دریافتی شما شامل چه مزایایی می باشد ؟

    محاسبه مالیات حقوق در صورتی که حقوق در لیست بیمه به اندازه حداقل اداره کار باشد

    در خصوص شما این احتمال وجود دارد با اینکه مجموع دریافتی مبلغ ۵ میلیون ریال می باشد ولی در لیست بیمه و مالیات حقوق شما با حداقل اداره کار ( حداقل حقوق مصوب و حق بن و مسکن ) معادل ۳.۷۰۵.۴۹۵ تومان اظهار شود که در این حالت حقوق شما مشمول مالیات نبوده و مبلغی از شما بابت مالیات حقوق کسر نمی گردد .

    محاسبه مالیات حقوق در صورتی که حقوق در لیست بیمه ۵ میلیون تومان اظهارشود

    در این حالت از آنجایی که مجموع حقوق و مزایای شما بیش از ۴ میلیون تومان می باشد مشمول مالیات هست

    حال اگر فرض کنیم کلیه مزایای شما مشمول کسر حق بیمه باشد نحوه محاسبه مالیات به صورت ذیل می باشد :

    حق بیمه : ۵.۰۰۰.۰۰۰ * ۷% = ۳۵۰.۰۰۰

    معافیت ۲/۷ حق بیمه : ۳۵۰.۰۰۰ * ۲/۷ = ۱۰۰.۰۰۰

    حقوق مشمول مالیات : ۵.۰۰۰.۰۰۰ – ۴.۰۰۰.۰۰۰ – ۱۰۰.۰۰۰ = ۹۰۰.۰۰۰

    مالیات حقوق : ۹۰۰.۰۰۰ * ۱۰% = ۹۰.۰۰۰

    با این تفاصیل و با در نظر گرفتن اینکه حق بن و مسکن مشمول مالیات باشد مالیات حقوق شما برابر است با ۹۰.۰۰۰ تومان .

    در صورتی که فرض کنیم  اگر حق بن و مسکن را معاف از مالیات بدانیم حقوق شما مشمول مالیات نمی باشد ولی در این خصوص اختلاف نظرهایی وجود دارد که علیرغم بخشنامه هایی که وجود دارد ممیزان سازمان امور مالیاتی بن و مسکن را مشمول مالیات در نظر می گیرند .

    در خصوص مشمول مالیات بودن حق بن و مسکن چندین بخشنامه به شرح ذیل وجود دارد :

    بخشنامه ۳۳۵۵۳ مورخ ۱۲ تیر ۱۳۸۷ سازمان امور مالیاتی

    چون در خصوص شمول یا عدم شمول مالیات حقوق نسبت به وجوه پرداختی بابت کمک هزینه های: مهد کودک، غذا، ایاب و ذهاب و … از سوی ادارات امور مالیاتی و مودیان محترم مالیاتی سوالات متعددی مطرح گردیده لذا به لحاظ رفع ابهام در این خصوص، مقرر می دارد:
    وجوه نقدی که به عنوان مزایای مربوط به شغل تحت عناوین مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، هزینه تلفن همراه و بن کالا به حقوق بگیران پرداخت می گردد با در نظر گرفتن عمومیت تعریف مقرر در ماده ۸۳ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه ۱۳۶۶ و اصلاحیه های بعدی آن، مشمول مالیات بر درآمد حقوق می باشد.
    بخشنامه فوق بر اساس بخشنامه شماره ۴۵۲۹/۲۱۰ مورخ ۲۷/۲/۱۳۹۰ و دادنامه شماره ۶۰۱ مورخ ۹/۱۲/۱۳۸۹ این بخشنامه ابطال گردید.

    بخشنامه ۴۵۲۹/۲۱۰ مورخ ۱۳۹۰/۲/۲۷ سازمان امور مالیاتی

    ابلاغ رأی هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره ۷۳ مورخ ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ مبنی بر اصلاح رای شماره ۶۰۱ مورخ ۱۳۸۹/۱۲/۰۹ آن هیأت درخصوص کمک هزینه رفاهی کارکنان

    به پیوست، رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره ۷۳ مورخ ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ برای اطلاع و اقدام لازم ارسال می گردد. با توجه به رای مذکور، متن رای دادنامه شماره ۶۰۱ مورخ ۱۳۸۹/۱۲/۰۹ هیات عمومی دیوان عدالت اداری درخصوص ابطال بخشنامه شماره ۳۳۵۵۳ مورخ ۱۳۸۷/۰۴/۱۲ به شرح ذیل خواهد بود:

    «نظر به اینکه مصادیق حقوق و مزایای مشمول کسر مالیات، موضوع ماده ۸۲ قانون مالیات های مستقیم در ماده ۸۳ همان قانون به عنوان مزایای مربوط به شغل احصاء شده است و خدمات و تسهیلات رفاهی که در ماده ۴۰ قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت ( ۱۳۸۰/۱۱/۲۷) مصوب ۱۳۸۴/۰۸/۱۵ مجوز پرداخت دارد مزایای مربوط به شاغل بوده و داخل در عناوین حقوق و مزایای مذکور در ماده ۸۳ قانون مالیات های مستقیم نمی باشد، بنابراین وجوه پرداختی به حقوق بگیران، تحت عناوین مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، بن کالا و … به عنوان مصادیق ماده ۴۰ قانون مارالذکر، موضوعا از شمول احکام مواد ۸۲ و ۸۳ قانون مالیات های مستقیم خارج بوده و نظریه شماره ۲۰۱۰۰/۲۵۶ مورخ ۱۳۸۹/۱۰/۰۶ دیوان محاسبات کشور هم در تایید مراتب می باشد. النهایه بخشنامه مورد اعتراض خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات سازمان امور مالیاتی کشور تشخیص و به استناد قسمت دوم اصل ۱۷۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بند یک ماده ۱۹ و ماده ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری ابطال می گردد.
    بنابراین وجوهی که بابت مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب و بن کالا در اجرای ماده ۴۰ قانون فوق الذکر و یا بر اساس مقررات استخدامی موسسه در حدود متعارف و یا ارائه اسناد و مدارک به کلیه کارکنان پرداخت می شود، از شمول حکم مواد ۸۲ و ۸۳ قانون مالیات های مستقیم خارج بوده و مشمول مالیات نمی باشد.

     نامه شماره ۷۳۲۸۲ مورخ ۲۷/۴/۱۴۰۰ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

    احتراما؛بازگشت به نامه‌های شماره ۱۸۱۸۲/۲۰۰/ص مورخ ۲۴/۱۰/۱۳۹۹ و ۲۰۵۰۱/۲۰۰/ص مورخ ۱۳/۱۲/۱۳۹۹ با موضوع بررسی و اظهارنظر راجع به «اعلام سایر مصادیق کمک هزینه‌های رفاهی (وجوه پرداختی به کارکنان دولت و کارگران)، به پیوست تصویر نامه شماره ۷۱۲۹۰ مورخ ۲۳/۴/۱۴۰۰ معاونت روابط اکار این وزارت جهت استحضار ایفاد می‌گردد.

    معاونت امور مجلس، حقوقی و استان‌ها وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

    نامه شماره ۷۱۲۹۰ مورخ ۲۳/۴/۱۴۰۰ معاونت روابط کار

    برادر گرامی جناب آقای قره سیدرومیانی

    معاون محترم امور مجلس، حقوقی و استان‌ها

    سلام علیکم؛

    احتراماً؛ بازگشت به نامه شماره ۵۲۲۲۷ مورخ ۲۶/۳/۱۴۰۰ و در خصوص نامه شماره ۱۸۱۸۲/۲۰۰/ص مورخ ۲۴/۱۰/۱۳۹۹ رییس کل محترم سازمان امور مالیاتی مبنی بر اعلام مصادیق مزایای رفاهی و انگیزه‌ای در قانون کار به استحضار می‌رسانم:

    به منظور تضمین برداشت دقیقی از مزایای رفاهی انگیزه‌ای مشمولان قانون کار، توجه به مواد ۳۴، ۳۵، ۳۶ و ۴۷ قانون کار ضرورت دارد. به استناد ماده ۳۴ قانون کار : «کلیه دریافتی‎‌های قانونی که کارگر به اعتبار قرارداد کار اعم از مزد یا حقوق، کمک هزینه عائله‌مندی، هزینه‌های مسکن، خوارو بار، ایاب و ذهاب، مزایای غیرنقدی، پاداش افزایش تولید، سود سالانه و نظایر آنها دریافت می‌نماید را حق‌السعی می‌نامند.» همچنین حسب ماده ۳۵ قانون کار مزد عبارت است از وجوه نقدی یا غیرنقدی و یا مجموع آنها که در مقابل انجام کار به کارگر پرداخت می‌شود. در تبصره ۳ ماده ۳۶ قانون کار نیز ضمن تعریف واژه مزد ثابت به عنوان جمع مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل و مزد مبنا به عنوان سرجمع مزد گروه و پایه، در چارچوب تبصره ۳ ماده مذکور مصادیق مزایای رفاهی و انگیزه‌ای به شکل تمثیلی تبیین شده است: «مزایای رفاهی و انگیزه‌ای از قبیل کمک هزینه مسکن، خواروبار و کمک عائله‌مندی، پاداش افزایش تولید و سود سالانه جزء مزد ثابت و مزد مبنا محسوب نمی‌شود.» بنابراین حسب تبصره مذکور، کمک هزینه‌های مسکن، بن کارگری، کمک عائله‌مندی، پاداش افزایش تولید از مصادیق مزایای رفاهی و انگیزه‌ای محسوب می‌شوند. لازم به ذکر است که در ماده ۴۷ قانون کار نیز «پاداش افزایش تولید» در حکم مزایای رفاهی و انگیزه‌ای تلقی می‌شود.

    بنابراین با عنایت به مراتب قانونی فوق، حقوق در قانون کار مشتمل بر مزد ثابت مرکب از مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل و یا مزد مبنا در کارگاه‌های دارای طبقه‌بندی مشاغل است که سرجمع مزد گروه و پایه را تشکیل می‌دهد. اما چنانکه در دادنامه های شماره ۶۰۱ مورخ ۱۳۸۹/۱۲/۰۹ و شماره ۱۹۵۶ – ۱۹۵۷ مورخ ۱۳۹۹/۱۲/۱۹  صادره از سوی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری خاطر نشان گردیده است، «وجوه پرداختی تحت عناوین مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب و بن کالا»، «داخل در عناوین حقوق و مزایای مذکور در ماده ۸۳ قانون مالیات‌های مستقیم نمی‌باشد.» بنابراین با عنایت به منطوق دادنامه‌های اخیرالذکر، کمک هزینه‌های عائله‌مندی، مسکن، خواروبار، بن کارگری، ایاب و ذهاب، مزایای غیرنقدی، پاداش افزایش تولید، سود سالانه، کمک هزینه مهد کودک و نظایر آنها که به لحاظ ماهیتی برای ارتقای رفاه و انگیزش کارگران در وجه ایشان پرداخت می‌شود در زمره مزایای مربوط به شغل نیستند و به موجب دادنامه‌های مذکور از دایره تعریف حقوق و مزایای مربوط به شغل موضوع ماده ۸۳ قانون مالیات های مستقیم خارج و کسر مالیات از آنها فاقد مستند و توجیه قانونی است.

ارسال یک پاسخ